نقد، بررسی و نظرات کتاب مسیر انتقام - رایلی سیجر

مسیر انتقام از اون کتاب هاست که وسط خوندنش هی می‌گفتم: نه… امکان نداره! هر بار که فکر می‌کردم یه چیزی رو فهمیدم، داستان یه جوری همه‌ی ذهنیاتم رو خراب می‌کرد و می‌گفت: دوباره حدس بزن! هیجانش نفس گیر بود؛ شوک پشت شوک، پیچش پشت پیچش. انگار نویسنده مدام می‌خواست ثابت کنه هیچ حقیقتی قطعی نیست… و همین، این سفر رو برام متفاوت کرد. یک کوچولو طولانی بود که البته من دوسش داشتم. خیلیا گفتم توی سبک آگاتت کریستیه ولی چون من نخوندم نمی‌دونم. در کل خوب بود و هیجان داشت.

تا یک سوم اول داستان کشش نداشت ولی بعدش خوب شد ولی با این حال به نظرم قابل حدس بود تا حدودی... . اسپویل متوجه نشدم سال توی ناهوشیاریش چی گفته بود که وقتی فهمید صداش رو ضبط کردن، تن به اینکار داد. درمورد دانت هم متوجه نشدم اینکه با آنا یک برادر ناتنی مشترک داشتن، چرا باعث میشد خودشون نتونن باهم باشن؟

کتاب خوبی بود و خواننده را به دنبال کردن ترغیب میکرد و در عین حال خواننده شروع به حدس و گمان‌های خودش برای حل معما میکرد ولی نویسنده شاید باید برای گره ایجاد کردن به یکی دوبار بسنده میکرد و متن را زودتر به سرانجام میرساند ولی در کل خوب بود و هیجان کافی را برای لذت بردن از کتاب ایجاد کرد. باسپاس

برای سرگرمی خوب بود. داستان تکراری و کلیشه ایی بود معمایی هم بود ولی تکرار صحنه ها زیاد بود و کلا مسیر داستان نویسی آگاتا کریستی رو الگو برداری کرده

کتابای رایلی سیجر خیلی خوبه البته بعد از مک فادن این کتاب هم هیجان داشت، هم ذهنت درگیر میشه و هم تا آخر کلی حدس غلط و درست میزنی

رایلی نوقع بیشتری داشتم نه اینکه فقط داستانهای اگاتا کریستی رو باهم ترکیب کنی، و خیلی هم تخیلی بود کلا دوست نداشتم