نقد، بررسی و نظرات کتاب مرا به یاد آر - کاظم سلطانی

من کتاب را کامل خواندم. خداوند روان محمدعلی فردین را شاد گرداناد. او روحیه فتوت و دست ودلبازی و دست به خیر داشت و پنهانی مردم را کمک می‌کرد. به هنرمندان هم کمک می‌کرد. اواز ورزش به فیلم آمد و سینمای ایران را نجات داد. دستمزدها بالا رفت. جامعه ایران جوری شده بود که کاراکتر علی بی غم را می‌پذیرفت. او مقبول ملت ایران شد و گرچه نقشهای جدی هم بازی کرد و بختیار شد ولی مردم دوست داشتند در نقش‌های رقص و آواز باشد. بعد از انقلاب با او بد کردند و پروبالش را چیدند. او هرروز می‌مرد و البته قلب بزرگش در فروردین ۷۹ از حرکت ایستاد و به آرامش ابدی رسید. تشییع کالبد خاکی‌اش نشان داد او بر تارک فرهنگ این مرز و بوم خواهد درخشید و چقدر در قلب و ذهن مردم است
💜💜💜💜

من صرفنظر از فیلمهای ایشان بدلیل مردمی بودن و نگاه مردم سالاری ایشان ازتمام آثارش استفاده میکنم. نوع نگاه نویسنده کمی بیشتر شبیه داستان نویسی بود تا مستند. من بصورت روزنامه‌ای همش ورق زدم. درکل خوب بود.

واقعا روحت شاد آقای فردین من از بچگی با فیلم‌های شما بزرگ شدم عاشقتم و هیچوقت فراموشت نمیکنم امیدوارم بازیگرایی مث شما تو سینمای ما بیشتر بشن: -)

فردین روح بزرگی داشته، بسیاراین کتاب رو دوست دارم چندبار مطالعه کردم

عالی بود روحش شاد و یادش عزیز و گرامی