نقد، بررسی و نظرات کتاب یکصد و یک شعر منتشر نشده شفیعی کدکنی - محمدرضا شفیعی کدکنی
4.6
246 رای
مرتبسازی: پیشفرض
شفیعی کدکنی سرودن شعر را از جوانی به شیوهٔ قدمایی آغاز کرد و پس از چندی به سبک نو مشهور به نیما یوشیج روی آورد. با انتشار دفتر شعر در کوچه باغهای نشابور نامآور شد. آثار شفیعی را میتوان به سه گروه انتقادی و نظری و مجموعه اشعار خود وی تقسیم کرد. آثار انتقادی این نویسنده، شامل تصحیح آثار کلاسیک فارسی و نگارش مقالاتی در حوزه نظریه ادبی میشود، که بخشی از آنها در زیر آورده شدهاند. در میان آثار نظری شفیعی کدکنی کتاب موسیقی شعر جایگاهی ویژه دارد و در میان مجموعه اشعارش در کوچه باغهای نشابور آوازه بیشتری دارد. شفیعی کدکنی را میتوان در زمره شاعران اجتماعی دانست [نیازمند منبع]. او در اشعار خود تصویری از جامعه ایرانی در دههٔ ۴۰ و ۵۰ خورشیدی را بازمیتابد و با رمز و کنایه آن دوران را به خواننده نمایانده، دلبستگی و گرایش فراوان به آیین و فرهنگ ایرانی و بهخصوص خراسان را نشان میدهد.
نقاط قوت:
تصویرسازیهای هنرمندانه: اشعار این مجموعه با استفاده از تصاویر بکر و بدیع، حس طبیعت، تغییرات اجتماعی و دغدغههای انسانی را به زیبایی به تصویر میکشند.
زبان پخته و عمیق: شفیعی کدکنی با تسلط کامل بر زبان فارسی، واژهها را چنان در کنار هم میچیند که خواننده نه تنها معنای واژگان، بلکه روح کلمات را حس میکند.
مضامین اجتماعی و فلسفی: این مجموعه، مانند سایر آثار شفیعی کدکنی، از نگاهی ژرف به مسائل اجتماعی و انسانی برخوردار است که خواننده را به تأمل وادار میکند.
نقاط ضعف:
ابهام در برخی اشعار: در بعضی از اشعار، استفاده از نمادها و استعارههای چندلایه ممکن است برای مخاطب عام کمی پیچیده و دشوار باشد.
کمبود تنوع در سبک: برخی از اشعار از لحاظ فرم و ساختار به سبک دیگر آثار شفیعی کدکنی نزدیک هستند و تنوع خاصی در قالبهای شعری ارائه نشده است.
جمعبندی:
«یکصد و یک شعر منتشر نشده» برای دوستداران شعر فارسی، بهویژه علاقهمندان به آثار شفیعی کدکنی، گنجینهای ارزشمند از نگاهی تازه و نوآورانه است. این کتاب فرصتی برای کشف زوایای جدیدی از ذهن و قلم این شاعر برجسته معاصر فراهم میکند و روح خواننده را به دنیایی از تأمل و زیبایی میبرد.