زندگینامه ویلا کاتر
ویلا کاتر (Wilella Cather)، در سال ۱۸۷۳ در شهر ویرجینیا واقع در ایالت کارولینای شمالی دیده به جهان گشود. پس از انجام تحصیلات مقدماتی و متوسطهٔ خویش، در حالیکه خانوادهاش سخت مخالف بودند، به ایالت نبراسکا رفت و در دانشگاه ایالت مزبور مشغول به تحصیل شد. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه ایالتی نبراسکا، به شهر پیتزبرگ رفت و در آنجا به کار معلمی مشغول شد.
وی پس از چند سال معلمی از ادامه این شغل منصرف شد و پس از مدتی آوارگی و بیکاری و بلاتکلیفی، سردبیری مجله کثیرالانتشار بیک کلور را بر عهده گرفت و مقیم شهر نیویورک شد. وی در قبال این فعالیت خود، دست به نگارش داستان هایی زد که مضامین آنها کم و بیش، بر زندگی و عادات و کردار دهنشینان ساده دل و روستاییان گوشهگیر ایالت نبراسکا دور میزد.
به تدریج و با همین داستانها شهرت ویل کاتر بیشتر شد و وی توانست آثار بهتری را نیز انتشار بدهد. در این دوران وی داستانهایی مینوشت که در نوع خود جالب و بینظیر بودند.
این نویسنده آمریکایی بیشتر شهرت خود را از طریق خلق رمانهایی به دست آورد که به زندگی نخستین مهاجرین اروپایی ساکن در ایالات غربی آمریکا میپرداختند و از شیوههای زندگی در دشتهای بزرگ حکایت داشتند. آثاری مانند اوه پیشگامان!، آنتونیای من، و نغمهٔ لارک، از جملهٔ این قبیل آثار او به شمار میآیند. در سال ۱۹۲۳ او به خاطر نگارش رمان یکی از ما، که در سال ۱۹۲۲ نوشته شده بود، موفق به دریافت جایزه پولیتزر گردید. وی همچنین مجموعه رمانهایی هم در ارتباط با جنگ جهانی اول خلق نمود.
کتابهای ویلا کاتر:
آثار غیرداستانی
زندگی مری بیکر جی. ادی و تاریخچهای از کریستین ساینس
زیر چهل سالهها هرگز! (۱۹۳۶، مقاله)
در هنگام نوشتن
رمانها
پل الکساندر (۱۹۱۲)
«سهگانه چمنزار»
اوه!، پیشگامان! (۱۹۱۳)
آهنگ لارک (۱۹۱۵)
آنتونیای من (۱۹۱۸)
یکی از ما (۱۹۲۲)
بانوی گمشده (۱۹۲۳)
خانه استاد (منزل پروفسور) (۱۹۲۵)
دشمن فانی من (۱۹۲۶)
مرگ برای اسقف اعظم نیز هست (۱۹۲۷)
سایهها بر صخره (۱۹۳۱)
لوسی گایهاترت (۱۹۳۵)
سافیرا و دختر برده (۱۹۴۰)
مجموعهها
دوقلوهای آوریل (۱۹۰۳، مجموعه شعر)
باغ ترول (۱۹۰۵، داستانهای کوتاه)
جوانک و هاله نور (۱۹۲۰، داستانهای کوتاه)
سرنوشت مبهم (۱۹۳۲، سه داستان)
زیر چهلها هرگز! (۱۹۴۶، مقاله)
زیبایی کهن (۱۹۴۸، سه داستان)
ویلا کاتر: در زمان نوشتن (۱۹۴۹، مقاله)
