زندگینامه و دانلود بهترین کتاب‌های اوریپید

زندگینامه اوریپید

اوریپید یا اوریپیدس (Euripides) در سال 480 قبل از میلاد مسیح در جزیره‌ی سالامیسِ یونان، یعنی درست در هنگامه‌ی نبرد سالامیس (از جنگ‌های میان یونان و ایران) پا به این جهان گذاشت. او در خانواده‌ای مرفه رشد کرد. پدرش، منسارخوس تاجر بود و اگرچه به‌سبب شوخی‌های غرض‌ورزانه‌ی آریستوفان در نمایشنامه‌هایش، بسیاری گمان می‌کنند مادر اوریپید سبزی‌فروش بوده، اما شواهد نشان می‌دهد مادرش کلیتو زنی از یک خانواده‌ی برجسته‌ آتنی بوده است. اوریپید در دوران جوانی با فیلسوفانی مثل آناکساگوراس و سقراط رفاقت داشت و تحت تعلیم بزرگانی مثل پروتاگوراس و پرودیکوس (از فیلسوفان سوفسطایی) بود. از این رو، فلسفه و بلاغت را در حد اعلا آموخت.

اوریپید در سال 455 ق.م. و در 25‌سالگی نویسندگی، به‌خصوص در حوزه‌ی نمایشنامه‌ی تراژدی و درام را آغاز کرد و در همان سال برای اولین بار مجموعه‌ای از چند نمایشنامه را روی صحنه برد. هرچند تا 43‌سالگی صاحب جایزه و افتخاری نشد اما به‌شکل خستگی‌ناپذیری به نوشتن ادامه داد. با وجود اینکه او در نمایشنامه‌هایش به وقایع مهم زمانه می‌پرداخت، اما به‌شخصه علاقه داشت دور از اجتماع زندگی کند و ماندن در کتابخانه و مطالعه را ترجیح می‌داد. اوریپید دو ازدواج نافرجام را تجربه کرد و احتمال می‌رود همین تجربه‌ها به اجتماع‌گریزی‌اش دامن زده باشند.

اوریپید در 71‌سالگی برای فرار از هجمه‌های بی‌وقفه‌ی نمایشنامه‌نویسان و مشکلات خانوادگی، آتن را ترک کرد و به شهر ماگنزی در تسالی و سپس به پلا رفت. در آنجا به دربار آرکلائوس، پادشاه مقدونیه راه یافت و مورد احترام قرار گرفت. او دو سالِ باقی‌مانده‌ی عمرش را در آنجا سپری کرد و در نهایت، در سال 406 ق.م. این دنیا را ترک کرد.

دسته‌بندی بهترین آثار اوریپید

برخی شواهد تاریخی نشان می‌دهد که تعداد آثار اوریپید به 92 نمایشنامه می‌رسد که از این تعدادِ پرشمار، تنها 18 اثر به دست ما رسیده است. غنیمتی که هرچند اندک است اما توانسته ادبیات یونان و جهان را متحول کند. منتقدان ادبی، این آثار به‌جامانده از اوریپید (به‌جز سیکلوپس) را به سه دسته تقسیم می‌کنند:

• تراژدی‌های واقعی (The True Tragedies) که عبارت‌اند از: «مده‌آ» (431 ق.م.)، «آندوماخه» (حدود 431 ق.م.)، «هراکلیده» (حدود 430 ق.م.)، «هیپولیتوس» (428 ق.م.)، «هکوبا» (حدود 425 ق.م.)، «زنان فریادخواه» (420-419 ق.م.)، «هراکلس» (420-418 ق.م)، «زنان تروا» (415 ق.م.) و «باکا (کاهنه‌های باکوس)» (حدود 407 ق.م.).

• کمدی‌تراژیک‌ها (The Tragicomedies) که نمایشنامه‌هایی‌ تراژدی آمیخته به کمدی‌اند و شامل نمایشنامه‌های «آلکستیس» (438 ق.م.)، «ایون» (حدود 413-418 ق.م.)، «ایفیگنیا در تاوریس» (412-414 ق.م.) و «هلن» (412 ق.م.) می‌شود.

• ملودرام‌ها (The Melodramas) نمایشنامه‌هایی پراحساس‌اند و معمولاً پایان خوشی دارند. نمایشنامه‌های «الکترا» (415 ق.م.)، «زنان فنیقی» (حدود 490 ق.م.)، «اورستس» (408 ق.م.) و «ایفیگنیا در اولیس» (حدود 407 ق.م.) در این دسته قرار می‌گیرند.

آلکستیس قدیمی‌ترین کتاب اوریپید است که در هر عصری تحسین منتقدان را برانگیخته. مده‌آ از مشهورترین و بهترین کتاب‌های اوریپید محسوب می‌شود. زنان تروا از نمایشنامه‌های حماسی و جنگ‌محور اوریپید است و الکترا به بهترین شکل عقل‌گرایی و واقع‌گرایی را به تصویر می‌کشد. باکا شاهکار اوریپید و نمایشنامه‌ی بسیار قدرتمندی است که نشان می‌دهد چطور افراد نامعقول می‌توانند اطرافیان خود را به نابودی بکشانند.

بهترین کتاب‌های اوریپید

آثار اوریپید از مشهورترین نمایشنامه‌های جهان به‌ شمار می‌آیند. آثاری که با گذشت قرن‌ها همچنان جذاب و خواندنی‌اند. در اینجا شما را با تعدادی از بهترین کتاب‌های اوریپید آشنا می‌کنیم:

نمایشنامه‌ی مده‌آ (Medea): اوریپید در نمایشنامه‌ی مده‌آ مانند اغلب آثارش به سراغ داستانی از دل اساطیر یونان رفته است. شخصیت اصلی این تراژدی زنی به‌ نام مده‌آ است که از همسرش جیسون خیانت می‌بیند و به‌این‌ترتیب، آتش انتقام در دلش روشن می‌شود. انتقامی که پایان تلخی را برای زندگی‌اش رقم می‌زند. اوریپید در این غم‌نامه به مسائل اجتماعی دوران زندگی‌اش می‌پردازد و با نشان دادن سختی‌های زنان، بی‌عدالتی و ضعف‌های اجتماعی را نقد می‌کند.

نمایشنامه‌ی الکترا (Electra): در اساطیر یونان، الکترا دختر یکی از فرماندهان جنگ تروا به‌ نام آگاممنون است که پس از کشته شدن پدرش به دست مادر، به‌همراه برادرش تصمیم به انتقام می‌گیرند. اوریپید در این نمایشنامه داستان اسطوره‌ای و مشهور الکترا را از دریچه‌ی نگاه خودش بازروایت می‌کند.

نمایشنامه‌ی زنان فریادخواه (The Suppliant Women): یکی از غم‌بارترین تراژدی‌های اوریپید نمایشنامه‌ی زنان فریادخواه است. داستان مادرانی که فرزندانشان‌ را در جنگی خون‌بار از دست داده‌اند و حالا برای بازپس‌گیری پیکر بی‌جان پسرانشان و دفن آبرومندانه‌ی آن‌ها در تلاش‌اند. نمایشنامه‌ای باشکوه با رگه‌هایی سیاسی و اجتماعی که همچنان تازه، ملموس و قابل‌درک است.

نمایشنامه‌ی اورستس (Orestes): با وجود اینکه امروزه نمایشنامه‌ی اورستس به اندازه‌ی مده‌آ و الکترا بر سر زبان‌ها نیفتاده اما از آن شاهکارهایی است که در دوران زندگی اوریپید یک درام محبوب و مشهور بود. این نمایش‌نامه، داستان اورستس پسر آگاممنون و برادر الکترا است که پس از قتل مادرش حوادث هولناکی را تجربه می‌کند.

کتابراه مجموعه‌ای از نسخه‌های الکترونیکی بهترین نمایشنامه‌های اوریپید را برایتان فراهم کرده.

سبک نگارش و دیدگاه‌های اوریپید

مطالعه‌ی بهترین آثار اوریپید نشان می‌دهد او در طول نویسندگی روش‌های متنوعی را پیش گرفته است؛ به‌طوری‌که در برخی از نمایشنامه‌ها مانند مده‌آ و ایفیگنیا در تاوریس به سبکِ بلندبالای سوفوکل نزدیک می‌شود و در برخی دیگر، مثل الکترا عناصر و شخصیت‌ها، با آن دقت همیشگی اوریپید در کنار هم قرار نمی‌گیرند.

او استاد ابداع کردن موقعیت‌های ترحم‌برانگیز است و توانمندی زیادی در نمایش شَروشور انسانی، به‌ویژه عشق دارد. استعداد شگرف این نمایشنامه‌نویس، برجسته کردن ویژگی‌های روان‌شناختی فردی در شخصیت‌هایش است و این کار را با استفاده‌ی خلاقانه از مونولوگ‌ها انجام می‌دهد.

دیدگاه‌های مذهبی اوریپید با آیسخولوس و سوفوکل متفاوت است. در نمایشنامه‌های اوریپید خدایان، قدرت اخلاقی نیستند و سرنوشت، بیش از آنکه تحت قدرتی الهی باشد، نتیجه‌ی تصادف است. همچنین او برخلاف نمایشنامه‌نویسان پیشین خود، به‌جای پرداختن به ایده‌های متعالی، اصول حکمت دنیوی را به مخاطب می‌آموزد و توجه ویژه‌ای به سیر سیاست در جامعه دارد. اوریپید برای ابراز احترام به گرایشات دموکراسی‌خواهانه‌ی مردم، شخصیت پادشاه را در داستان‌هایش اغلب ظالم و فاقد وقار و بزرگ‌منشی نشان می‌دهد و دیالوگ‌های شخصیت‌ها در نمایشنامه‌هایش هم اغلب حاوی استدلال‌های سوفسطایی‌اند. این‌ها مهم‌ترین ویژگی‌های بهترین آثار اوریپید به‌ شمار می‌آیند که او را هم در دوران حیاتش و هم در میان هنرمندان و هنردوستان نسل‌های بعد از خود محبوب کرده است.

جوایز و افتخارات اوریپید

اوریپید، آیسخولوس و سوفوکل سه ضلع مثلث نمایشنامه‌‌ی کلاسیک یونان‌اند و از این حیث همیشه با هم در رقابت بودند. اوریپید در سال 455 ق.م. برای اولین بار افتخار شرکت در جشنواره‌ی نمایش آتن، دیونیزیا (The Dionysia) را پیدا کرد و اولین پیروزی‌ در سال 441 ق.م. نصیبش شد. اوریپید فقط در 4 جشنواره مقام اول را کسب کرد که یکی از این جوایز پس از مرگ نصیبش شد. درحالی‌که آیسخولوس 13 بار و سوفوکل 24 بار موفق به دریافت جایزه‌ی اول شدند. البته اوریپید در بیش از 20 مورد، به‌عنوان یکی از سه برنده‌ی سال انتخاب شد. به‌عنوان مثال نمایشنامه‌های آلکستیس و زنان تروا، جایزه‌ی دوم و مده‌آ جایزه‌ی سوم را برای اوریپید به ارمغان آورده‌اند.