زندگینامه و دانلود بهترین کتاب‌های جومپا لاهیری

زندگینامه جومپا لاهیری

جومپا لاهیری (Jhumpa Lahiri) با نام هندی نیلانجانا سودشا در 11 ژوئیه‌ی 1967 در لندن از پدر و مادری بنگالی به دنیا آمد. سه سال بعد، خانواده به ایالات متحده مهاجرت کردند و لاهیری در کینگستون جنوبی، رودآیلند، بزرگ شد. پدر و مادر به پیشینه‌ی هندی‌تبار خود متعهد بودند و مصمم بودند که این میراث فرهنگی را به فرزندان خود نیز منتقل کنند. این شیوه‌ی تربیتیْ موضوع مهاجرت، دیگری بودن، و زندگی در مرز میان دو دنیای متفاوت را برای لاهیری برجسته کرد. مضامینی که او بعدتر در آثارش بارها به آن‌ها بازگشت.

جومپا لاهیری پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، مدرک لیسانس ادبیات انگلیسی خود را در سال 1989 از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. سپس وارد دانشگاه بوستون شد و کارشناسی ارشد خود را در سه رشته‌‌ی زبان انگلیسی، نویسندگی خلاق، و ادبیات و هنرهای تطبیقی ادامه داد و در نهایت توانست مدرک دکترای مطالعات رنسانس را در سال 1997 از این دانشگاه دریافت کند.

ورود جومپا لاهیری به حرفه‌ی نویسندگی

گرچه جومپا لاهیری در دوران تحصیلات تکمیلی و مدتی پس از آن، چندین داستان کوتاه در مجلاتی مانند نیویورکر و هاروارد ریویو منتشر کرد، بسیاری از داستان‌های کوتاه او از سوی ناشران رد می‌شد. او بعدتر برخی از این داستان‌ها را در مجموعه‌ای به نام «مترجم دردها» گردهم‌ آورد. این مجموعه دربردارنده‌ی نُه داستان بود که برخی در کلکته و برخی دیگر در سواحل شرقی ایالات متحده روی می‌دادند و حول موضوعاتی چون ازدواج،‌ مهاجرت و بیگانگی می‌گشتند. مترجم دردها در آمریکا با استقبال مواجه شد و جایزه‌ی پولیتزر داستان سال 2000 را از آن خود کرد. اما نگاه منتقدان هندی به تصویری که جومپا لاهیری از هند ارائه کرده بود چندان مثبت نبود.

جومپا لاهیری در ادامه به نوشتن رمان روی آورد و «همنام» را نوشت که در سال 2003 منتشر شد. او در این رمان به موضوع هویت شخصی و کشمکش‌های ناشی از مهاجرت می‌پردازد و روابط یک خانواده‌ی مهاجر بنگالی در ایالات متحده را بررسی می‌کند.

جومپا لاهیری در سال 2008 با مجموعه‌ی «خاک غریب» دوباره به داستان کوتاه بازگشت، مجموعه‌ای با موضوع مهاجرت و همسان‌شدن با فرهنگ آمریکایی. این کتاب پس از انتشار، در صدر فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار گرفت.

جومپا لاهیری پنج سال بعد، رمان «گودی» را منتشر کرد و مسیرهای متفاوت دو برادر بنگالی را به تصویر کشید. این رمان لاهیری بسیار دیده و ستایش شد و او را در فهرست نامزدهای جوایز ادبی‌ای چون من بوکر قرار داد.

جومپا لاهیری از سال 2005 به سمَت نایب‌رئیسی مرکز آمریکایی PEN، سازمانی برای ترویج دوستی و همکاری فکری میان نویسندگان، منصوب شده است. او در فوریه‌ی 2010 به عضویت کمیته‌ی هنر و علوم انسانی درآمد و در سال 2014 مدال ملی علوم انسانی را از باراک اوباما دریافت کرد.

تجربه‌ی جومپا لاهیری از زبان ایتالیایی

در دسامبر 2015، جومپا لاهیری در نیویورکر مقاله‌ای غیرداستانی با عنوان «به خودتان ایتالیایی بیاموزید» منتشر کرد و در آن از تجربه‌‌ی خودش در یادگیری زبان ایتالیایی نوشت. همان سال کتاب «به دیگر سخن» را منتشر کرد، این کتاب اولین کتاب لاهیری بود که به زبان ایتالیایی نوشته شده بود. کتاب تأملی است درمورد غوطه‌ور شدن در فرهنگ و زبانی دیگر.

جومپا لاهیری به نوشتن به زبان ایتالیایی ادامه داد و در سال 2018 رمان «همین حوالی» را منتشر کرد. لاهیری خود این اثرش را به انگلیسی ترجمه کرد و این شروعی شد بر ترجمه‌ی آثار دیگر نویسندگان ایتالیایی‌زبان. این تجربیات الهام‌بخش مجموعه‌مقالاتی بود که با نام «خودم و دیگران» در سال 2022 منتشر شد.

بهترین کتاب‌های جومپا لاهیری

کتاب مترجم دردها (Interpreter of Maladies): مجموعه‌ای از نُه داستان کوتاه از جومپا لاهیری که در سال 1999 منتشر شد. این کتاب که تاکنون بیش از 15 میلیون نسخه از آن به فروش رفته، جوایز متعددی را برای نویسنده‌ی خود به ارمغان آورده است. داستان‌های این مجموعه به زندگی مهاجران هندی‌تبار و تعارضات آن‌ها در مواجهه با ریشه‌های خود و دنیای جدید می‌پردازد.

کتاب الکترونیک مترجم دردها با ترجمه‌ی امیرمهدی حقیقت و کتاب صوتی ترجمان دردها با ترجمه‌ی مژده دقیقی در سایت و اپلیکیشن کتابراه موجود است.

کتاب گودی (The Lowland): دومین رمان جومپا لاهیری که در سال 2013 منتشر شد. این کتاب تحسین‌شده و پرفروش در اکتبر 2013 به رتبه‌ی پنجم فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های چاپی و الکترونیکی نیویورک تایمز رسید. رمان گودی چندین بار در فهرست نهایی جوایز ادبی قرار گرفته است.

کتاب همین حوالی (Whereabouts): سومین رمان جومپا لاهیری که ابتدا به زبان ایتالیایی نوشته شد و سپس خود نویسنده آن را به انگلیسی برگرداند. در این رمان، راوی در اطراف شهری اروپایی که در داستان اشاره‌ای به نام آن نمی‌شود سفر می‌کند. این سفر همراه است با درون‌نگری و تعمق راوی در تنهایی خود.

کتاب الکترونیک همین حوالی با ترجمه‌ی راضیه خوشنود بر روی سایت و اپلیکیشن کتابراه قرار گرفته است.

کتاب همنام (The Namesake): اولین رمان جومپا لاهیری که در سال 2003 منتشر شد. این کتاب ابتدا در نیویورکر منتشر شد و سپس به شکل یک رمان کامل درآمد. این رمان رویدادهایی را در کلکته،‌ بوستون و نیویورک روایت می‌کند و به درگیر شدن میان دو فرهنگ متضاد با تفاوت‌های اجتماعی، مذهبی و... می‌پردازد.

شما می‌توانید برخی از بهترین کتاب‌های جومپا لاهیری را از سایت و اپلیکیشن کتابراه دریافت کنید.

سبک نگارش و دیدگاه‌های جومپا لاهیری

سبک نوشتاری جومپا لاهیری را می‌توان هم ساده‌ و هم ژورنالیستی توصیف کرد. او در آثار خود از کلمات پیچیده و مرکب، جمله‌بندی‌های تودرتو، و زبان مجازی اجتناب می‌کند.

مهاجرت و قرارگیری در حاشیه موضوعی است که همواره مورد توجه جومپا لاهیری بوده است. نوشته‌های او اغلب به تنهایی، بیماری یا ازدواج‌های ناموفق می‌پردازند. گرچه موضوع اصلی داستان‌های لاهیری پویایی و ارتباط درون خانواده‌ها و زوج‌هاست، این درگیری‌ها معمولاً ریشه در تجربه‌ی مهاجرت و تلاش برای همسان شدن با جامعه‌ی میزبان دارد.

جوایز و افتخارات جومپا لاهیری

• برنده‌ی جایزه‌ی اُ. هنری برای داستان کوتاه مترجم دردها در سال 1999
• برنده‌ی جایزه‌ی PEN/Hemingway برای داستان کوتاه مترجم دردها در سال 1999
• برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر برای مترجم دردها در سال 2000
• دریافت بورسیه‌ی گوگنهایم در سال 2002
• برنده‌ی جایزه‌ی بین‌المللی داستان کوتاه فرانک اوکانر برای خاک غریب در سال 2008
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی آسیایی-آمریکایی برای خاک غریب در سال 2009
• دریافت مدال ملی علوم انسانی در سال 2014
• برنده‌ی جایزه‌ی Pen/Malamud در سال 2017

جملات برگزیده جومپا لاهیری

• این چیزی است که در مورد کتاب‌ها وجود دارد، آن‌ها به شما اجازه می‌دهند بدون تکان دادن پاهایتان سفر کنید. (کتاب همنام)
• او استعداد پذیرش زندگی خود را دارد. (کتاب همنام)
• انزوا شکل مصاحبت خود را نشان می‌داد: سکوت قابل اعتماد اتاق‌هایش، آرامش پایدار عصر‌ها. نوید اینکه چیزها را در همان جایی که قرار داده پیدا خواهد کرد. هیچ وقفه‌ای وجود نخواهد داشت. هیچ شگفتی‌ای وجود ندارد. (کتاب گودی)
• هرچه بیشتر احساس کاستی می‌کنم،‌ بیشتر حس می‌کنم که زنده‌ام. (کتاب به دیگر سخن)
• هربار محیط پیرامونم تغییر می‌کند، غم بزرگی بر دلم می‌نشیند، غمی بزر‌گ‌تر از اندوه ترک مکانی گره‌خورده با خاطرات تلخ و شیرین، این خود تغییر است که مرا برمی‌آشوبد. درست همچون وقتی که شیشه‌ای را تکان می‌دهی و مایع درونش تار و کدر می‌شود. (کتاب همین حوالی)