زندگینامه و دانلود بهترین کتاب‌های ویکتور فرانکل

زندگینامه ویکتور فرانکل

ویکتور فرانکل (Viktor Frankl) در 26 مارس 1905 در وین و در خانواده‌ای یهودی متولد شد. مادرش، السا فرانکل، اهل پراگ و پدرش، گابریل فرانکل، کارمند وزارت خدمات اجتماعی و از اهالی موراویای جنوبی بود.

بخشی از کودکی و نوجوانی ویکتور فرانکل مصادف بود با جنگ جهانی اول، دورانی که خانواده‌ی فرانکل محرومیت شدیدی را تجربه کرد، تا جایی که گاهی بچه‌ها برای گدایی نزد کشاورزان می‌رفتند.

ویکتور فرانکل در دوران دبیرستان در کلاس‌های شبانه‌ و سخنرانی‌های عمومی روان‌شناسی کاربردی شرکت می‌کرد و این آغاز علاقه‌ی او به روان‌شناسی و نقش معنا در سلامت روان بود. در همین دوران، مکاتبه‌ای را با زیگموند فروید با هدف درخواست اجازه‌ی انتشار یکی از مقالاتش شروع کرد. دست‌نوشته‌‌ی او برای فروید در مجله‌ی بین‌المللی روان‌کاوی منتشر شد.

ویکتور فرانکل در 15سالگی اولین سخنرانی عمومی خود را با عنوان «معنای زندگی» ارائه داد. در همین دوران، یعنی سال 1921، حساسیتش به نابرابری اجتماعی او را به سمت عضویت در حزب کارگران جوان سوسیالیست کشاند. کمی بعد مجذوب جنبش آدلری در روان‌شناسی فردی و تأکید این مکتب بر جامعه و اصلاحات اجتماعی شد.

ورود ویکتور فرانکل به حوزه‌ی سلامت روان

ویکتور فرانکل در سال 1923 وارد دانشکده‌ی پزشکی وین شد، جایی که تخصصش را در حوزه‌ی اعصاب و روان با تمرکز بر افسردگی و خودکشی گذراند. فرانکل در سال 1924 اولین مقاله‌ی علمی خود را در مجله‌ی بین‌المللی روان‌کاوی منتشر کرد. اما کمی بعد از فروید روی برگرداند و به حلقه‌ی دانشجویان آلفرد آدلر پیوست. او مرتباً در جلسات حلقه‌ی آدلر در کافه سیلر وین شرکت می‌کرد و جوان‌ترین عضو این گروه بود، به او لقب «بنیامین» را داده بودند.

ویکتور فرانکل در سال 1925 دومین مقاله‌ی خود با نام «روان‌درمانی و جهان‌بینی» را در مجله‌ی بین‌المللی روان‌شناسی فردی منتشر کرد. تلاش او کشف مرز میان روان‌درمانی و فلسفه با تمرکز بر موضوع معنا و ارزش‌ها بود.

در سال 1926، ویکتور فرانکل در مجموعه سخنرانی‌هایش در کنگره‌ی دوسلدورف برای نخستین بار واژه‌ی «لوگو تراپی» یا «معنا درمانی» را به کار گرفت تا بر مبنای کلمه‌ی یونانی لوگوس، که به مفهوم معنا اشاره دارد، ایده‌ی رویکرد معنامحور در روان‌درمانی را مطرح کند. کمی بعد رابطه‌ی او با آلفرد آدلر به سردی گرایید. فرانکل اصول اصلی روان‌شناسی فردی را زیر سؤال برد و آدلر ایده‌های او برای درمان را رد کرد.

ویکتور فرانکل در سال‌های 1928 و 1929 مراکز مشاوره‌ی جوانان را در وین سامان‌دهی کرد. در این پروژه، روان‌شناسان مطرحی همچون شارلوت بولر و اروین وکسبرگ او را همراهی کرده و به نوجوانان مشاوره‌ی رایگان ارائه دادند.

یک سال بعد، ویکتور فرانکل طرح مشاوره‌ی ویژه در پایان ترم مدرسه را مطرح کرد،‌ در نتیجه‌ی این طرح، خودکشی دانش‌آموزان به میزان قابل‌توجهی کاهش یافت. فرانکل به شهرتی جهانی رسید. از سوی ویلهلم رایش به برلین دعوت شد و دانشگاه‌های پراگ و بوداپست او را برای سخنرانی فراخواندند.

ورود ویکتور فرانکل به دنیای حرفه‌ای

ویکتور فرانکل، پس از فارغ‌التحصیلی، حرفه‌ی پزشکی را در یک بیمارستان عصبی در وین آغاز کرد. کمی بعد پزشک ارشد پاویون خودکشی برای زنان در بیمارستان روانی اشتاینهوف وین شد، جایی که توانست با مراجعه‌ی حدود 3000 بیمار در سال تجربه‌‌‌‌‌‌‌ی تشخیصی بسیاری کسب کند. در سال 1937، فرانکل مطب نورولوژی و روان‌پزشکی خود را افتتاح کرد. این مطب چند ماه بعد با الحاق اتریش به نازی‌ها تعطیل شد.

در سال 1938، مقاله‌ی «فلسفه و روان‌درمانی» ویکتور فرانکل در یک مجله‌ی پزشکی سوئیسی منتشر شد. فرانکل در این مقاله برای نخستین بار عبارت «تحلیل وجودی» را به عنوان شالوده‌ی معنادرمانی به کار می‌برد. یک سال بعد، فرانکل مدیر بخش اعصاب کلینیکی برای بیماران یهودی شد. در این کلینیک، علی‌رغم خطری که جان خودش را تهدید می‌کرد،‌ مانع از اتانازی بیماران روانی بسیاری توسط نازی‌ها شد. ویکتور فرانکل با وجود دریافت ویزای مهاجرت به آمریکا در کنار خانواده‌اش در وین ماند.

ویکتور فرانکل در سال 1941 شروع به نوشتن اولین نسخه از کتاب «پزشک و روح» کرد. او در این کتاب زیربنای نظام روان‌درمانی، منطق درمانی و تحلیل وجودی خود را پی ریخت. گرچه بعدتر با ورود به اردوگاه کار اجباری آشویتس-بیرکناو مجبور شد دست‌نوشته‌های منتشرنشده‌ی این کتاب را دور بیندازد.

انتقال ویکتور فرانکل به اردوگاه

ویکتور فرانکل در سپتامبر 1942 به همراه والدین و همسرش به گتوی ترزین در شمال پراگ تبعید شد. در اردوگاه ترزین با سامان‌دهی یک گروه برای کمک به تازه‌واردانی که در شوک اولیه بودند تلاش کرد تا به بحران‌های روانی زندانیان رسیدگی کند. فرانکل در تلاش‌ برای مبارزه با خطر خودکشی رجینا جوناس،‌ اولین خاخام زن جهان، با او همراه شد.

در سال 1944، ویکتور فرانکل به همراه مادر و همسرش به اردوگاه کار اجباری آشویتس-بیرکناو منتقل شد. مادر به اتاق گاز فرستاده شد و همسر به اردوگاه برگن-بلسن. چند روز بعد، خود او را نیز برای کار به کافرینگ، سپس تورکیم‌، اردوگاه‌های فرعی داخائو، فرستادند.

در 27 آوریل 1945، اردوگاه توسط نیروهای آمریکایی آزاد شد. ویکتور فرانکل به سمَت پزشک ارشد بیمارستانی نظامی برای آوارگان منصوب گشت. او برای آگاهی از سرنوشت خانواده‌اش به وین سفر کرد و در آنجا با خبر درگذشت آن‌ها روبه‌رو شد. فرانکل در مواجهه‌‌ با فقدان‌هایش به نوشتن روی آورد.

ویکتور فرانکل پس از اردوگاه

ویکتور فرانکل در سال 1947 مدیر کلینیک عصبی وین شد، سمَتی که 25 سال در آن باقی ماند. کتاب پزشک و روح با فصلی اضافه درباره‌ی روان‌شناسی اردوگاه کار اجباری منتشر و چاپ اول در چند روز تمام شد. در همان دوران در تلاشی 9روزه کتاب «انسان در جستجوی معنا» را شکل داد. فرانکل در سلسله‌ای از سخنرانی‌های عمومی به بیان افکار اصلی خود در مورد معنا،‌ انعطاف‌پذیری و اهمیت پذیرفتن زندگی حتی در مواجهه‌ی با ناملایمات پرداخت، این سخنرانی‌ها در کتابی با نام «آری به زندگی: برخلاف همه چیز» منتشر شده است.

ویکتور فرانکل در 1948 دکترای فلسفه‌ی خود را با پایان‌نامه‌ای به نام «خدا در ناخودآگاه» دریافت کرد و دانشیار و سپس استاد دانشگاه وین شد.

در 1980، اولین کنگره‌ی معنادرمانی برگزار گردید. در 1986، برجسته‌ترین شاگرد او، الیزابت لوکاس،‌ مؤسسه‌ی معنادرمانی آلمان را افتتاح کرد و آموزش حرفه‌ای در معنادرمانی و تحلیل وجودی آغاز شد.

ویکتور فرانکل در دوم سپتامبر 1997 بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.

بهترین کتاب‌های ویکتور فرانکل

کتاب انسان در جستجوی معنا (Man's Search for Meaning): شناخته‌شده‌ترین اثر ویکتور فرانکل که در سال 1946 به زبان آلمانی منتشر شد. او در بخش اول کتاب تجربیات خود را در مقام زندانی اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها شرح داده و در بخش دوم به توضیح ایده‌هایش در رابطه با معنا پرداخته و نظریه‌ی معنادرمانی را معرفی می‌کند.

این کتاب بارها به فارسی برگردانده شده است. کتابراه ترجمه‌های متعددی از کتاب الکترونیک انسان در جستجوی معنا و کتاب صوتی انسان در جستجوی معنا را برای علاقه‌مندان به آثار ویکتور فرانکل در سایت و اپلیکیشن خود ارائه کرده است.

کتاب آری به زندگی: برخلاف همه چیز (Yes to Life: In Spite of Everything): این کتاب مجموعه‌ای است از سخنرانی‌های ویکتور فرانکل، یازده ماه پس از آزادی او از اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها. از نگاه فرانکل، هر بحرانی فرصتی را در دل خود می‌پرورد. همیشه می‌توان و باید به زندگی آری گفت،‌ چرا که زندگی همواره معنایی با خود دارد.

کتاب صوتی آری به زندگی: برخلاف همه چیز و کتاب الکترونیک علی‌رغم همه چیز؛ آری به زندگی در کتابراه موجود است.

کتاب میل به معنا‏‫: مبانی و کاربردهای معنادرمانی (The Will to Meaning: Foundations and Applications of Logotherapy): این کتاب نخستین بار در سال 1969 منتشر شد و دربردارنده‌ی سخنرانی‌های ویکتور فرانکل در زمینه‌ی معنادرمانی است. نویسنده در این کتاب ایده‌های خود را در چهارچوب سایر شیوه‌های برجسته‌ی روان‌درمانی به بحث گذاشته و به شرح تکنیک‌هایی می‌پردازد که برای مبارزه با خلأ وجودی با بیماران خود به کار می‌بندد.

دیدگاه‌های ویکتور فرانکل

ویکتور فرانکل بنیان‌گذار مکتب معنادرمانی است، سومین مکتب روان‌درمانی وینی پس از مکتب فروید و آدلر. این مکتب نیروی انگیزشی اصلی فرد را یافتن معنایی در زندگی می‌داند.

معنادرمانی مبتنی بر تحلیل وجودی است و خواست معنای کیرکگوری را در برابر خواست قدرت نیچه‌ای آلفرد آدلر و خواست لذت فروید قرار می‌دهد. این شیوه‌ی درمانی مبتنی بر این باور است که تلاش برای یافتن معنا در زندگی اصلی‌ترین و قوی‌ترین نیروی محرک انسان است.

جوایز و افتخارات ویکتور فرانکل

• جایزه‌ی ارتقاء آموزش عمومی از وزارت آموزش و پرورش اتریش، 1956
• صلیب افتخار اتریش برای علم و هنر، 1969
• جایزه‌ی بنیاد دانوبیا، 1979
• مدال اتریش برای علم و هنر، 1981
• دکترای افتخاری از دانشگاه وین، 1986
• مدال نقره‌ی خدمت به جمهوری اتریش، 1988
• مدال طلای خدمت به جمهوری اتریش، 1995.