زندگینامه محمدحسین صادقی
محمدحسین صادقی، فرزند حاج آقا کوچک و مرحومه حاجیه خانم پروین قائدشرفی [از نوادگان مرحوم آخوند حکیم] در بیست و چهارم اردیبهشت 1339 در خانوادهای اصیل و مذهبی در شهر زرقان فارس به دنیا آمد، در شش سالگی وارد دبستان شد و تحصیلات خود را در مدارس زرقان همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی با اخذ دیپلم ریاضی و فیزیک به پایان رساند، سپس بخاطر تعطیل شدن دانشگاهها به خدمت سربازی رفت و دوران سربازی را در روزهای آغاز جنگ تحمیلی در جبهههای نفتشهر و گیلانغرب گذراند که خاطرات دو هفته ریاضت ناخواسته و تحمل تنهایی، آوارگی، گرسنگی و تشنگی او و نجات معجزه آمیز و عبرت انگیزش در کتاب «سرابهای سبز» درج شده است.
پس از اتمام سربازی به امورتربیتی آموزش و پرورش پیوست و روستاهای زرقان به خدمت مشغول شد، در همین دوره با یکی از بستگانش به نام خانم سکینه خواجه فرزند مرحوم حاج خلیل ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر به نامهای فاطمه و زهرا و یک پسر به نام ابوالفضل است.
صادقی در سال 1362 در رشته زبان انگلیسی دانشگاه شیراز پذیرفته شد و به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در صنایع اسلحهسازی سپاه به خدمت مشغول شد و همزمان به عنوان بازرس ویژه استانداری و سازمان تعزیزات حکومتی در استان فارس و همکار فرهنگی بنیاد جانبازان نیز به خدمت پرداخت. در همین دوران مدیریت یک واحد بزرگ بازرگانی در سئول پایتخت کره جنوبی به وی پیشنهاد شد که بخاطر تداوم جنگ در کشور و تعهد ایشان نسبت به دفاع مقدس، این پیشنهاد را نپذیرفت.
پس از فراغت از تحصیل و اخذ لیسانس، دو بورسیه دولتی برای ادامه تحصیل در کشورهای هند و انگلیس به ایشان تعلق گرفت اما به دلیل وضعیت ویژۀ کشور در آن زمان، بورسیهها را نیز رد کرد. پس از پایان جنگ تحمیلی تمام مشاغل دولتی را رها کرد و خود را یکسره وقف خدمت به مردم نمود و به کارهای آزاد فرهنگی و امور خیریه و حل مشکلات اداری، خانوادگی و اقتصادی مردم پرداخت که در بیست سال فعالیت صلح آمیز رایگان در امور حل اختلاف بصورت رسمی به عنوان رئیس شورای حل اختلاف و همچنین بصورت غیر رسمی و کدخدا منشی قریب به سه هزار پروندۀ ایجاد صلح و سازش در کارنامۀ خود دارد.
محمدحسین صادقی که در شعر «غلام» تخلص میکند شاعری را بطور رسمی در تابستان 1365 با سرودن نوحه و مرثیه در مناطق جنگی جنوب آغاز نمود و در دوران جوانی در سالهای دهه 70 در سه مسابقه کشوری شرکت کرد و با شعر «جوجه ماشینی» در کنگره سراسری شعر روستا (توسط جهاد سازندگی در سال 1367)؛ با شعر «مزامیر سبز» در کنگره شعر دفاع مقدس (توسط بنیاد جانبازان در همانسال) و با شعر «آهنامه چاووش» در کنگره شعر عاشورا در سال 1368 حائز رتبههای اول و دوم کشوری شد و پس از آن به عنوان استاد کلاسهای ادبی و هنری و داور مسابقات فرهنگی سراسری و استانی و همچنین به عنوان مجری برنامه در همایشهای مختلف ایفای نقش کرد.
محمدحسین صادقی در سالهای 74 تا 76 صاحب امتیاز و مدیر مسئول و سردبیر هفتهنامه سراسری هدهد بود. در آن زمان بسیاری از شهرها حتی مراکز برخی از استانها دارای روزنامه نبودند ولی به همت ایشان زرقان دارای روزنامه شد که پس از چاپ 13 شماره بخاطر شکست شدید مالی تعطیل شد، ایشان سپس نشریه را به شیراز و تهران منتقل کرد و حدود یکسال، هفتهنامه هدهد را در تمام عصرهای سه شنبه برای سراسر کشور نشر و پخش میکرد.
از همان سال تاکنون نیز مدیر مسئول انتشارات هدهد است و دهها عنوان کتاب را منتشر کرده است. حدود دو سال نیز نشریه محلی «خبرنامه زرقان» را «برای شهرداری و شورای اسلامی شهر زرقان» تهیه و منتشر میکرد، اما بیشترین آفرینشهای ادبی و هنری ایشان در زمینهی فرهنگ عاشورا و دفاع مقدس بوده و برخی از اشعار فارسی و انگلیسی ایشان در نشریات و مجموعه شعرهای گروهی چاپ شده و برخی از آثارش نیز به صورت نوحه و سرود در صدا و سیما و هیئتها و گروههای آزاد اجرا شدهاند، در همین رابطه در دائرهالمعارف عاشورا از ایشان یاد شده و بیوگرافی وی در دانشنامه تخصصی امام حسین علیهالسلام منتشر شده است. قصیده چهارصد بیتی ایشان به نام «کوثریه» که برداشتی آزاد از سوره کوثر است از نظر کارشناسان ادبیات آیینی یکی از شاهکارهای کم نظیر شعر معاصر محسوب میشود.
طبق گزارش سایت کتابشناسی دفاع مقدس و حوزه هنری، محمد حسین صادقی در دوران دفاع مقدس و سالهای پس از آن یکی از پرکارترین شاعران حوزه کودک و نوجوان دفاع مقدس بوده و بارها مورد تقدیر مراجع ذیربط قرار گرفته است.
از ایشان تاکنون پانزده کتاب در قالبهای شعر، داستان و نمایشنامه و تحقیق در سه زمینۀ اهلبیت، دفاع مقدس و زرقان شناسی برای کودکان و نوجوانان و بزرگسالان تألیف و منتشر شده و هشت کتاب را نیز در دست چاپ دارد که مهمترین آثارش دو کتاب زیر است:
1. مجموعه شعر «کوثریه»، کارنامۀ سی سال شاعری و شیدایی او در مدح و رثای اهلبیت.
2. عنقای لاهوت، تحقیق و داستانوارهای درباره شهید سید عمادالدین نسیمی و ارتباط نسیمی با زرقان
صادقی در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس با چهار برادرش بصورت چشمگیری حضور داشتند و برادرش سردار شهید ابوالفضل صادقی (محمد حسن) پس از شش سال نبرد قهرمانانه نهایتاً در کربلای شلمچه به شهادت که آرزوی دیرینهاش بود رسید و آسمانی شد.
محمدحسین صادقی در اولین و چهارمین انتخابات شوراهای اسلامی شهر، با اکثریت آراء به عنوان اولین نماینده مردم شریف زرقان برگزیده شد و در سالهای 79 و 80 نیز به عنوان شهردار زادگاهش انتخاب گردید و خدمات ارزشمندی از خود در یاد و خاطر مردم شریف و قدرشناس زرقان به جا گذاشت؛ کاشت بیش از بیست هزار اصله درخت از جمله پنج هزار نهال زیتون در دو طرف راههای باغات و لایروبی قنات مرتضی علی (ع)، همکاری در تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرقان به عنوان عضو هیئت مؤسس، تأسیس فرهنگسرای سرو و مدیریت اولیۀ آن، احداث استخر شنا، تأسیس مرکز پژوهشهای زرقان شناسی، تأسیس هیئت خادمالشهداء و ایجاد شورای مرکزی هیئات مذهبی زرقان نیز از جمله اقدامات مهم و ماندگار وی محسوب میشود.
ایشان پس از انفصال از پست شهرداری با خانواده به شهر مقدس قم مهاجرت کرد و حدود شش سال فعالیتهای ادبی و فرهنگی و تحقیقاتی خود را در آنجا ادامه داد و از محضر علما و آیات عظام بویژه مرجع محبوبش مرحوم آیتالله بهجت بهره برد و در چهار دوره نیز به عنوان عضو فرهنگی بعثه مقام معظم رهبری در مکه و مدینه توفیق خدمتگزاری به ضیوفالرحمان و زائرین بقیع و حرم مطهر نبوی پیدا کرد.
صادقی در عرصه وب نیز با راهاندازی «قرارگاه سایبری سردار شهید ابوالفضل صادقی» به فعالیت پرداخت که گردآوری زندگینامه، وصیتنامه و عکسهای 250 شهید گرانقدر بخش زرقان و تهیه بیش از بیست مجله صوتی شهدا و آمادهسازی کتاب جامع شهدای زرقان از بزرگترین آثار و افتخارات اوست.
صادقی کماکان به کار تألیف، تحقیق، ویرایش و نشر کتاب با مرکزیت زرقان در گستره کشوری اشتغال دارد؛ با این همه، جاودانهترین، با ارزشترین، زیباترین و افتخارآمیزترین کارهای قابل ارائه به ساحت مقدس شهدا را در دنیا و آخرت فقط کارنامۀ ایجاد صلح و سازشهایش میداند بویژه صلح و سازشهایی که در هیچ پروندهای ثبت نشدند و هیچکس جز خداوند متعال از آنها خبر ندارد.
کتابهای برگزیده محمدحسین صادقی:
گزیده تاریخ و فرهنگ زرقان فارس
آهوی بهشتی
سهیل کهکشان معرفت
کوثریه، فصل بارانی استجابت
عنقای لاهوت
سرابهای سبز: خاطرات یک سرباز صفر
