نظر I برای کتاب ژان لوک گدار و من

ترجمه عالی. بیشتر از اینکه یک «زندینامه‌ی معمولی» یا «تحلیل صرف سینمایی» باشد، یک جور روایت شخصی/ذهنی از مواجهه یک زن با گدار است؛ یعنی گدار نه فقط به‌عنوان فیلمساز، بلکه مثل یک «حادثه‌ی فکری» وارد زندگی راوی می‌شود. و البته راوی بیشتر به خودش می‌پردازد. برای من کشش داشت که تا آخر مطالعه ش بکنم. ولی کتابی نیست که پیشنهاد بدم.