نظر فائزه طلایی برای کتاب خنده لهجه نداره

کتاب «خنده لهجه نداره» نوشته ی خانم فیروزه جزایری دوما هستش که مجموعه ای از خاطرات و داستان های کوتاهه که تجربه های نویسنده به عنوان یک ایرانی در آمریکا و همین طور بخش هایی از زندگیش در ایران را روایت می کنه. این کتاب در ادامه ی اثر قبلی ایشون با نام (عطر سنبل، عطر کاج) نوشته شده و در همان سبک طنز و روایت ساده پیش می رود. هر فصل کتاب یک داستان مستقل داره و موضوعات متنوعی را شامل میشه؛ از خاطرات کودکی نویسنده در آبادان تا مهاجرت ایشون به آمریکا در هفت سالگی و ماجراهای زندگی روزمره در این کشور. داستانها بیشتر حول خانواده، روابط اجتماعی، سفرها و تجربه های شخصی هستش. ایشون تفاوت ها و شباهت های دو فرهنگ ایرانی و آمریکایی را به تصویر می کشن. او قسمتی از کتاب را به کودکیش در آبادان و داستا هایی از بزرگ شدن توی یک خانواده ایرانی، رسم و رسوم خانه، و روابط نزدیک خانوادگی اختصاص داده و بعد به مهاجرتشان به آمریکا در سال ۱۹۷۰ می پردازد و می نویسه که چطور در آن سن کم با تفاوت های زبانی و فرهنگی روبه رو میشه و نویسنده با زبان طنز موقعیت های خنده دار یا غیرمنتظره ای را توضیح می دهد که خودش یا خانواده اش در آن وضعیت گرفتن.