نظر ارمیا طبییب زاده برای کتاب صوتی هری پاتر و یادگاران مرگ

به عنوان کسی که هر هفت جلد را گوش داده ام می خواهم این نظر خود را بیان کنم. خانم رولینگ از اول داستان عشق را مانند دانه در اول کتاب کاشت. هر چقدر که داستان جلوتر می رفت عشق را واضح تر و بیشتر می کرد و در آخر داستان این عشق را که دانه اش را در اول کاشته بود به میوه رساند. این میوه چیزی نبود جز موصنیت ولدمورت در برابر هری من در اول داستان تا آخر داستان زمانی که خانم رولینگ در مورد عشق حرف می زد را جدی نمی گرفتم اما حالا کاملاً به قدرت عشق ایمان آورده ام برای پایان سخنانم هم این سخن دامبلدور را بیان خواهم کرد. «دلت برای مرده ها نسوزه هری، دلت برای زنده ها بسوزه، و از اون بیشتر دلت برای کسایی که بدون عشق زنده اند بسوزه»