نظر وجیهه موسوی برای کتاب صوتی شهری که مردم آن با زانو راه می‌رفتند

یک داستان تخیلی برای نوجوانان است که با اقتباس از یک افسانه خارجی بازنویسی شده است. داستان، جهانگردی را روایت می کند که به شهری می رسد که در آن راه رفتن روی دو پا جرم محسوب می شود و همه مجبورند روی زانو حرکت کنند. این حکایت، تمثیلی از ستایش آزادگی، استقلال فکری و نقد چاپلوسی و دنباله روی کورکورانه است و به شکل غیرمستقیم مخاطب را به پرسشگری و حفظ هویت فردی دعوت می کند