نظر Farina Ramezani برای کتاب صوتی عمارت قناس

من چون رمان‌های معمایی جدید رو مطالعه کردم همذات پنداری با رمان‌های سبک جدید جذاب تره برام. با رمان‌های قدیمی پلیسی سخت ارتباط برقرار میکنم. چون حاشیه پردازی زیاده. هیجان انقدری که باید باشه نیست. اواسط میشه حتی قاتل رو حدس زد. سبک زندگی رمان‌های قدیمی شبیه امروز نیست. مثلا موبایل نیست. اینترنت نیست. اگاتا کریستی در زمان خودش خیلی معروف میشه و البته واقعا سزاوار هم بوده. اما الان رمان‌های پلیسی خیلی متنوع و هیجان انگیز تر شدند و سرعت داستانها هم بالاتر رفته و همذات پنداری با اونها راحتتره و جذابیت بالاتر میره. در عمارت قناس اینکه در شهر لندن پیرمرد ۱۵۰ سانتی پولدار ۸۵ ساله که زیرک باشه و بد قیافه و زنها عاشقش باشند خیلی غیر قابل درکه. اوایل داستان هم خسته کننده بود اما از اواسط تازه میفهمی چی به چیه و کشش بوجود میاد. اینکه چند نفر رمان رو بخواهند روایت کنند کار رو از جذابیت میندازه. چون انتظار شنونده میره به سمت شنبدن نمایشنامه رادیویی اما این انتظار براورده نمیشه. روای‌ها فقط متن رو از روی متن میخونن و حس و حالی نمیتونن به نقش و لحن صداشون بدهند. به نطر من بهتره یک نفر روایت کنه و صدای شخصیتهای مختلف رو خودش در بیاره.