نظر روناک برای کتاب زخم‌ها خوب می‌شوند، فراموش نه

وسطای کتابم.. داستانش از اولش بخاطر وجود پسر دو سالش منو تو خودش حل کرد چون خودمم یه پسر دو ساله دارم و شکر خدا که هیچ درد مشترکی با زن قصه ندارم اما مادرم و همین انگار برای اینکه من نتونم جلوی گریمو بگیرم کافیه نمیخوام بیشتر بگم که اسپویل نشه ولی اگه مثل من حساسین نخونیتش... البته شاید قصه ش خوب پیش برهواااای خدا منو لعنت کنه که این کتاب و خوندم خیر سرم میخواستم یه داستان آروم بخونم گور بابای اسپویل.. نخونین بابا... اصلا آدم چرا باید داستانی بخونه که توش بچه یه دو ساله بمیره 🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹