نظر فاطمه نادی برای کتاب رویافروشی دالرگات

بچه که بودم دختری بسیار رویاپرداز بودم، به حدی که همه ی اطرافیان هرموقع منم میدیدن تو دنیای خودم با خیال هام بازی میکردم، یک قوه یک تخیل قویولی بزرگ تر که شدم انقدر درگیر زندگی شدم که همه ی اون چیزهای قشنگ دیگ کم کم ناپدید شدن الان که ۲۶ سالمه تنها چیزی که باعث میش بتونم رویا پردازی کنم و تصویر سازی کنم کتابه این کتاب ازون کتابایی بود که جمله به جمله اش جلو چشمم نقش میبست