نظر نگین خ برای کتاب صوتی خاطرات یک آدمکش

از دید من این کتاب روایتی بود از پلان‌های آخر زندگی یک پیرمرد مبتلا به آلزایمر که در جنگ با فراموشی به بازنگری هر آنچه کرده میپردازه، پیرمردی که از قضا قاتل سریالی هم بوده. به عبارتی، من ژانر این کتاب رو جنایی نمی‌بینم بلکه اون رو کتابی فلسفی اجتماعی با چاشنی جنایی می‌دونم. کتاب رو در روزهای بعد عمل جراحی که داشتم شروع کردم و جذابیت داستان به همراه خوانش آرام بخش آقای شکیبا باعث شد این روزها رو راحت‌تر طی کنم. اینکه تنهایی و فراموشی چطور می‌تونه یک آدم رو ذره ذره آب کنه، به زیبایی در این کتاب به تصویر کشیده شده بود و بر من بسیار اثر گذاشت. به علاوه علاقه یک آدمکش به شعر و ادبیات، دیدگاه او نسبت به اشعار و تاثیر اشعار بر روح او، به شکلی هنرمندانه به کا‌ر گرفته شده بود. در آخر به نظر شما فراموشی یک موهبت است یا عذاب؟