نظر Nil you برای کتاب صوتی بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم

اولین بار بود که کار اقای ابراهیمی رو گوش میدادم. داستان نبود همش منتظر بودم به یه جایی منتهی بشه اما نشد اون چیزی ک بصورت معمول مخاطب انتظار داره نبود. انگار دلنوشته‌های نادر بود برای هلیا، عشق دوران کودکی که اون عشق بهای سنگینی داشت براشون. کتاب پر از استعاره‌ها و جملات قشنگه. یعنی اگر من میخواستم جملات زیبای این کتاب رو برای خودم یادداشت کنم، یک دفترچه کامل پُر میشد. حقیقتا در تنهایی خودم تو اتاق تاریکم دراز کشیده بودم و گریه میکردم با هر جمله نویسنده. خیلی غم انگیز بود. درباره خوانش اقای دهکردی هم همین بس که همیشه هر کتابی ک برای خوانش انتخواب میکنن صداشون به شدت روی شخصیت میشینه و اصلا لحن یکنواختی ندارن که بخواد خستت کنه یک گوینده‌ی کاملا حرفه‌ای خوش صدا. ایا کتاب صددرصد مورد علاقم بود؟ خیرایا از خوندش پشیمونم؟ بازم خیر. چون هم متفاوت بود هم بلاخره یه اثر از اقای ابراهیمی عزیز رو شنیدم