نظر حدیثه نوری برای کتاب مثنوی معنوی

من کسی بودم که از شعر متنفر بودم ولی تصمیم گرفتم یکبار مثنوی معنوی بخونم، در ادامه کاملا جذب شدم. کتاب مثنوی معنوی مولوی یکی از آن آثار نابی است که هر بار خواندنش حس و برداشت تازه‌ای به آدم می‌دهد. هر بیت و هر داستان کوتاهش پر از معنا و پیام زندگی است، ولی طوری نوشته شده که هم ساده و روان باشد و هم عمیق و فلسفی. من وقتی می‌خواندم، هم زیبایی زبان و موسیقی کلماتش را حس می‌کردم و هم به مفاهیمی مثل عشق، دوستی، صبر، معنویت و ارتباط انسان با خود و دیگران فکر می‌کردم بعضی داستان‌ها بسیار لطیف و دلنشین هستند و بعضی‌شان چالشی و پرمعنا، اما همه‌شان باعث شد نگاه دقیق‌تر و عمیق‌تری به زندگی داشته باشم. چیزی که برای من جالب بود، نحوهٔ انتقال حکمت از طریق قصه و تمثیل بود؛ انگار شاعر دارد مستقیم با خواننده حرف می‌زند و به آرامی ذهن و قلب آدم را لمس می‌کند. به نظرم مثنوی نه فقط یک کتاب ادبی یا فلسفی است، بلکه یک همراه روحی و فکری است که می‌شود بارها به آن برگشت و هر بار نکته‌ای تازه کشف کرد. خواندن این کتاب باعث شد هم لذت ادبی ببریم و هم به مسائل زندگی فکر کنیم، و برای من تجربه‌ای بسیار الهام‌بخش و ارزشمند بود. امیدوارم شما هم مثل من لذت ببرید ❤️