جستجو در
نصب اپلیکیشن کتابراه
دستهبندی کتابها
راهنمایی و پشتیبانی کاربران
شرایط استفاده
حریم خصوصی
درباره کتابراه
تماس با ما
نشر الکترونیک و انتشار کتاب
فرصتهای شغلی
ورود / ثبت نام
اپلیکیشن کتابراه
خانه
کتاب الکترونیک
ادبیات
ادبیات پارسی
ادبیات جهان
زندگینامه و خاطرات
شعر پارسی
نگارش و نویسندگی
سفرنامه
داستان و رمان
داستان و رمان ایرانی
داستان و رمان خارجی
اقتصاد و مدیریت
بازاریابی و فروش
مدیریت و رهبری
کارآفرینی
سرمایه گذاری و بورس
اقتصاد
روانشناسی
موفقیت و خودسازی
خانواده و روابط
ارتباطات
بزرگسال
کودک و نوجوان
تاریخ
ایران
جهان
اسلام
کودک
داستان
شعر
علمی و آموزشی
آموزش زبان
نوجوان
داستان و رمان
علمی و آموزشی
آموزش زبان
انگلیسی
آلمانی
چند زبانه
سلامتی و بهداشت
تغذیه، رژیم و تناسب اندام
درسی و کمک آموزشی
دبستان
متوسطه اول
متوسطه دوم
استخدامی
کامپیوتر
حقوق
علوم
عمومی
هنری
دین و آیین
انقلاب و دفاع مقدس
فنی حرفهای
کمیک
فنی و مهندسی
مجله
کتاب صوتی
ادبیات
ادبیات پارسی
ادبیات جهان
زندگینامه و خاطرات
شعر پارسی
نگارش و نویسندگی
سفرنامه
داستان و رمان
داستان و رمان ایرانی
داستان و رمان خارجی
اقتصاد و مدیریت
بازاریابی و فروش
مدیریت و رهبری
کارآفرینی
سرمایه گذاری و بورس
اقتصاد
روانشناسی
موفقیت و خودسازی
خانواده و روابط
ارتباطات
بزرگسال
کودک و نوجوان
تاریخ
ایران
جهان
اسلام
کودک
داستان
شعر
علمی و آموزشی
آموزش زبان
نوجوان
داستان و رمان
علمی و آموزشی
آموزش زبان
انگلیسی
آلمانی
چند زبانه
سلامتی و بهداشت
تغذیه، رژیم و تناسب اندام
درسی و کمک آموزشی
دبستان
متوسطه اول
متوسطه دوم
استخدامی
کامپیوتر
حقوق
علوم
عمومی
هنری
دین و آیین
انقلاب و دفاع مقدس
فنی حرفهای
کمیک
فنی و مهندسی
پشتیبانی
خانه
دستهها
کتابخانه من
نظر ارزو ارمندهی برای کتاب صوتی کمی قبل از خوشبختی
کمی قبل از خوشبختی
انیس لودیگ، منصوره رحیم زاده
۴.۴
(امتیاز ۵۶ نفر)
ارزو ارمندهی
۵
۱۴۰۴/۰۲/۱۲
0
0
اگر بازم میشد ستاره داد حتما اضافه میکردم
بسیار زیبا احساس فقدان و سوگ رو نشون داده بود و اگر خدای نکرده این تحربه رو داشته باشی با گوشت و پوست درک میکنی لحظه به لحظهاش رو. آدم فقط وقتی بالای سر قبر فرزندش وایسه تازه میفهمه چقد گور عمیقه.
هیچ پاسخی ثبت نشده است.
👋 سوالی دارید؟
بسیار زیبا احساس فقدان و سوگ رو نشون داده بود و اگر خدای نکرده این تحربه رو داشته باشی با گوشت و پوست درک میکنی لحظه به لحظهاش رو. آدم فقط وقتی بالای سر قبر فرزندش وایسه تازه میفهمه چقد گور عمیقه.