پوچی، خلا، یکنواختی، حسی که فکر کنم هممون تجربش کردیم و هممون میتونیم با شخصیت اصلی داستان همذات پنداری کنیم. خود داستان قشنگه اما کاش راوی بهتری خونده بودش
کتاب خوب علاوه بر موضوع و نتیجه جذابیت داره که سی سالگی نداشت ضمن اینکه گویندگی افتضاح بود آقای رضایی پونه رو هم گفته که پر از غلط و بدون احساس بیان شده بود.