نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی آینه - محمود دولت آبادی

O
۴
۱۴۰۴/۱۰/۲۵
گوینده‌ها عالی بودن، داستان خیلی خوب بود
متن داستان خیلی قوی بود به راحتی ارتباط با شخصیت اصلی برقرار میشد
گم شدن هویت و تنهایی و... خیلی خوب به تصویر کشیده شده بود
ممنون از کتابراه
نگار باقری
۴
۱۴۰۴/۰۹/۱۸
این داستان تنهایی مردی را روایت می‌کند که مانند مرده زندگی کرده است و بی هویت شده وپس از سیزده سال دنبال هویت خودش می‌گرده اما به نظر دیر شده است و مرد با گرفتن‌ شناسنامه‌ی مرده خودش نیز مرده است
Fatm sh
۵
۱۴۰۴/۰۸/۲۱
خیلی قشنگ بود پیشنهاد میکنم حتماااا گوش بدید:)
داستان میگه اگه فقط روزهات تکراری و خالی باشه و خودت رو فراموش کنی، زندگی از دستت میره. باید حضور داشته باشی، احساس کنی، کاری کنی، بخندی و زندگی کنی.
Sam.Gh
۵
۱۴۰۳/۰۸/۲۳
چه صدای زیبا و خوانش عالی. گم کردن هویت، موضوع اصلی بود. اگر واقعا از زندگی لذت نبریم تو گویی که از قبل مرده ایم. شخصیت اصلی داستان هم همینطور بود، قبلا در گمنامی مرده بود فقط خودش متوجه نبود.
mrtza mhmdi
۴
۱۴۰۳/۰۷/۲۴
محمود دولت آبادی تنها لکه ننگ زندگیش، حظور در کنفرانس ضد ایرانی برلین بود، هرچند از اتفاقات آن بی اطلاع بود، اما او رئالیسم بود و نباید بخاطر دروغ‌های ضدانقلاب که واقعیت نداشت، دعوت آنها را میپذیرفت
سعید خیری
۵
۱۴۰۳/۰۳/۱۵
کتاب روایتگرِ مفهوم عمیق درماندگی شخصی هست که نه تنها فراموشی نداره بلکه بسیار حافظه‌ی خوبی داره اما بدلیل دور بودن از آدمها و جریان زندگی شخصیت و هویتشو گم کرده و بدنبالش میگرده...
حتما گوش کنید
Z
۵
۱۴۰۱/۰۸/۱۶
جور عجیبی کامل بود. اینکه ادم یدفه متوجه میشه که هرگز تابحال فکر نکرده که کیه و واقعا دنبال چیه تو زندگی؟!
سوالی که دونستن جوابش
همان
هدف اصلی بدنیا اومدن هرکس هس.
دوسش داشتم و ممنون از اجرا
مهناز منصوری
۵
۱۴۰۱/۰۴/۲۵
کتاب تامل بر انگیری بود
اولش فکر کردم مرد فراموشی دارد ولی در گذر داستان میفهمیم که اینطور نیست چون خیلی از جزئیات رو به خاطر میاره ولی در قالب یک انسان مرده زندگی میکنه برای همینه که هویت نداره
Sadaf Akhlaghi
۵
۱۴۰۰/۱۲/۲۵
هنر نوشتار نویسنده که کاملا مشهوده اما چقدر زیبا بود داستان و چقدر ساده و روان بود.
هر انسانی باید با عشق دنیارو نگاه کنه و به خودش عشق بورزه.
فوق العاده تلنگر زیباییه برای افراد این داستان زیبا.
پریسا حمیدی
۵
۱۴۰۰/۰۹/۰۸
شاید در جایگاهی نباشم که بخوام نظر کارشناسی بدم ولی اگر اسم محمود دولت آبادی زیر عنوان کتاب نبود قطعا میگفتم ابن کتاب از نوشته‌های داستایوفسکی یا کامو هست. سیر داستانی بسیار زیباس
Monir Naghikhani
۵
۱۴۰۰/۰۸/۱۷
یک داستان کوتاه، که هزاران مطلب زیبا درآن گنحانده شده، و تعجبی ندارد که فکرکنم همگی ناخواسته بسوی دنیایی اینچنین بیرحم پیش میریم. توانایی آقای دولت آبادی کاملا مشهوداست، کلیدرش فوق العاده است.
هانیه مستشفی
۵
۱۴۰۰/۰۵/۰۷
محتوی کتاب قوی و تامل برانگیز بود، اگرچه زمان نگارش کتاب، قوانین و شرایط اجتماعی و ثبت احوال متفاوت با حال بوده اما درون مایه کتاب سخن دیگری دارد که فراتر از زمان است، برای کسانی که می‌اندیشند.....
Just Vanilla
۳
۱۳۹۹/۰۶/۰۷
حتی اگر بقیه بهتون بی توجه هستن یا شما رو فراموش کردن و تنها شدین
بازم مهم خودتونید بازم اونی که اول باید بهتون عشق بورزه خودتونید خودتون رو از یاد نبرید که اینجوریه که تنها میشین
tali rhm
۲
۱۳۹۸/۰۱/۱۶
خیلی کتاب رو درک نکردم. و یه جورایی منتظر بودم یکم بیشتر بیلن بشه تا بفهمم دقیقا چی شد.
گوینده‌های کتاب‌ها هم خوب بودن و کاش اخر کتاب فقط با موسیقی تموم میشد و رشته افکار رو پارو نمیکرد.
Vahid Parvestan
۵
۱۳۹۷/۰۶/۱۲
ما خودمون زندگیه خودمون رو انتخاب میکنیم
مهم نیست در گذشته چه بودیم مهم اینه که میخوایم در آینده چی باشیم
میثم پیروز
۵
۱۳۹۷/۰۵/۰۶
انگار به زندگی قبل از تولد یعنی عالم ذر اشاره داره، یه جورایی ازقبل، این زندگی رو انتخاب کردیم
امیرمحمد کرمانی
۵
۱۴۰۴/۱۰/۳۰
از میان نویسندگان ایرانی دولت‌ابادی جزو بهترینهاست وبیشتر کتابهوی اورا خوانده‌ام، مثل کلیدر، جای خالی سلوچ و..... این کتاب هم مثل بقیه بانثری زیبا ودلنشین مرا مجذوب خود کرد.
احمدی
۵
۱۴۰۴/۰۹/۱۶
با سلام و درود کتاب خوب و جذابی بود درباره ی مردی بود که به دلیل گم کردن شناسنامه اش هویت خود را از دست داده و در تلاش برای بازگرداندن هویت خود است. با سپاس
متین کرمی
۳
۱۴۰۴/۰۸/۲۹
روایتی کوتاه اما عمیق داره؛ دولت‌آبادی با چند جمله ساده دنیایی می‌سازه که هم تصویر داره هم حس. اجرای صوتی گرم و دقیق بود و باعث شد حال‌وهوای کتاب بیشتر توی ذهنم بمونه.
امین
۵
۱۴۰۴/۰۸/۱۶
راستش هر کسی میتونه از این داستان یک برداشت داشته باشه هر بار گوش کردن یک معنا میدهم و یک برداشت و اینکه تا زنده اید زندگی کنید زندگی خودش معناییی ندارد شما بهش معنا ببخشید
سارینا جهانگرد
۵
۱۴۰۴/۰۶/۱۵
بیشتر از خودخواهی انسان شنیده ایم، اما غافل شدن از خود هم آسیبی عظیم است، در زمانه ما متاسفانه کم نیستند آدم‌هایی که هویت، شخصیت و انسان بودنشان را فراموش کردند!!!
ح ح
۵
۱۴۰۴/۰۶/۱۰
خیلی داستان جذاب و پر از حرف‌های ناگفته گویایی بود. "ناگهان زود دیر میشود" بعد از پایان این داستان تنها این جمله به خاطرم امد. هر یک از ما به نحوی این داستان را تجربه میکنیم.
بنده خدا
۴
۱۴۰۴/۰۱/۰۳
وای بر مردمی که هویت خود را در شناسنامه می‌جویند و وای به حال جامعه‌ای که افرادش در چنین معرکه ای، شناسنامه خود را گم کنند یا به علت ضعف حافظه نتوانند خود دا به دبگران معرفی کنند!
رضا رحیمی
۵
۱۴۰۳/۰۲/۰۴
نویسنده‌ای محشر که با داستانهایش زندگی کردم و خیلی زیبا و واقعی داستان رو خلق کرده که انگار ماهم درون داستان هستیم و با قهرمانان داستان زندگی میکنیم همانند رمان کلیدر
مرضیه حقیقی
۵
۱۴۰۲/۰۹/۲۴
سلام و خدا قوت به آقای دولت ابادی
شناسنامه یک نشانگر هویت است ولی واقعا اگر ما طوری نباشیم که هویتی غیر از شناسنامه داشته باشیم چه کنیم
ممنون از این یاد اوری که بهمون داشتین
حامد چراغی
۴
۱۴۰۲/۰۹/۲۰
داستان بر محور بی‌هویتی هستش، آدمی که از بس از خودش دور شده دچار یه جور بی‌هچیتی شده به حدی که اسمش هم یادش نمیومد و حتی نمیخواست به یاد بیاره و در هر موقعیتی عقب نشینی میکرد
مائده مختاری
۵
۱۴۰۱/۰۷/۰۲
این کتاب بیانگر این بود که انسان‌ها بعضی اوقات فراموش میکنن و زمانی به یاد موضوعی می‌افتند که دیگر پشیمانی سودی ندارد انسان باید زمان که مهمترین دارای هست رو نباید از دست بده
مژگان شیخی
۴
۱۴۰۱/۰۵/۳۰
در مجموع کتاب خوبی بود ایده‌ی جالبی داشت و تونسته بود تو قالب داستان روایتش کنه. و میتونم بگم اخرای داستان جالب بود و خوب تموم شد یعنی انتظار خواننده رو براورده میکرد.
پونه
۵
۱۴۰۱/۰۴/۱۹
قشنگه، قلمش، شخصیت پردازی و توضیحاتی به جا و جالبه، صدای گوینده واقعا براش مناسبه، تصمیمات شخصیت اصلی جوریه که برم قابل درکه، می‌تونم حسش کنم، و می‌پسندم کتاب رو!
کاوه علمداری
۵
۱۴۰۰/۰۵/۲۵
شاید بهتره تا دیر نشده خودمونو توی آینه ببینیم و از ته دل بخندیم تا خودمونو از یاد نبریم.... شاید هر کدوم از ماها آن مردی باشیم که اسم یا شناسنامه شو گم کرده باشه!
مهدی سیوف
۴
۱۳۹۹/۰۳/۰۹
جالب بود خیلی کوتاه وپر معنی، جه ساده ادم هاخود را فراموش میکنندووقتی بیاد میاورند که دیگر وقت رفتن است. آئینه حکایت میکنه که وقت به اتمام رسیده است لحظات عمر را غنیمت بشماریم.
Mohadese Nas
۵
۱۳۹۹/۰۱/۰۹
بغض کردم واقعا به قدری زیبا توصیف میکرد حال یک آدم‌ای که از درون مرده وقتی گفت شناسنامه کسی که مرده باشد رو دارید😢.... یا اون قسمت که گفت خیلی وقته کسی اسممو صدا نزده یادم نمیاد
ملیکا صدر
۵
۱۳۹۸/۰۹/۲۷
گم کرده‌ای دارم نمی‌دانم کیست دلتنگ اویم نمی‌دانم چیست شاید دمبال منم کسی من را ندیده کدامین کوچه من را گم کرده ام؟
کتاب بی‌نظیر بود گم کردن خود بد‌ترین درده
behnam rostami
۵
۱۳۹۸/۰۴/۱۸
داستان بسیار قشنگی بود، داستان خیلی از ماها که روزگاری است مرده ایم و منتظر مرگ جسمی هستیم، صدای گوینده گان هم خوب بود
Alireza Shariat
۳
۱۳۹۸/۰۱/۲۲
بیشتر حول محور انزوا و ادم‌های منزوی میچرخه این کتاب. نسبت به بقیه کار‌های دولت ابادی زیاد لذت نبردم از این کتاب. البته نظر شخصیه و شاید من نتونستم رابطه برقرار کنم
منا صالح
۵
۱۳۹۷/۰۸/۱۲
عالی بود... ممنونم از اقاس عمرانی که این اثر رو با صدای خوبشون و لحن درستشون دوستداشتنی تر کرده بودن
سیدسعید نوری خراسانی
۴
۱۴۰۴/۱۰/۲۳
سلام کتابی است انسان را تا حدودی تلنگر به بیداری میزند ولی خوب با اسم شاید همخوانی نداشته باشد هر چند منظور از آینه در اینجا کاملا مشخص است ولی...
رها
۵
۱۴۰۴/۰۹/۱۲
وااااای خیلی خوب بود حتماااا بارها و بارها با دقت گوش بدید و به اطراف خودتون نگاه کنید نکنه آدم‌های اینچنین اطراف ما باشن و مابیخیال از کنارشون بگذریم
علیرضا پیرى
۵
۱۴۰۴/۰۸/۱۹
محمود دولت آبادی، از جمله نویسنده‌هایی است که با داستان هایش من رو به زمانه‌ای میبرد که هرگز زیست نکرده‌ام، ولی با داستان هایش زندگی می‌کنم.
سحر آجورلو
۵
۱۴۰۴/۰۵/۲۶
با خواندن این کتاب متوجه شدم که باید انسان هویت خود را بسیار خوب بشناسد و اگر نشناسد برای پیدا کردن هویت مجبور می شود از تقلید دیگران استفاده کند
مهدی
۵
۱۴۰۴/۰۵/۲۲
خیلی کتاب خوب و مفهومی بود که به موضوع اصلی هر فرد یعنی هویت و نقش اصلیش توی زندگی می‌پردازه علاوه بر اون آوای صدا پیشگان هم بسیار گوش نواز و زیبا بود
Alireza Saaeidi
۵
۱۴۰۴/۰۱/۰۵
کتاب آینه... با توجه به ژانرخودش عالی و بی نظیر بود هر کسی که به این نوع ژانر علاقه داشته باشه پیشنهاد میکنم حتما استفاده کنه با تشکر از مجموعه کتابراه
شهلا سادات حسینی
۴
۱۴۰۳/۱۱/۲۲
داستان درباره دلمردگی و روز مرگی و استفاده نکردن از لحظه‌هاو روزها ولذت نبردن از باهم بودن و فراموشی مطلق و در انتها مرگ فیزیکی و متلاشی شدن
الهه
۵
۱۴۰۲/۰۳/۱۷
پانزده دقیقه دوست داشتنی رو برام ساخت با داستانی جذاب و قلم زیبای استاد دولت آبادی. علاوه بر اون صدای هنرمندی که باعث جون گرفتن تمامی شخصیت‌های داستان شد.
ناهید سلطانی
۵
۱۴۰۱/۱۰/۰۴
با وجودیکه کوتاه بود اما تاثیر زیادی روی آدم میزاره و وادار به تفکر میشی. این که هویت خودت رو فراموش کنی و از همه بدتر به هویتی تبدیل بشی که نیستی.
dr.Alimirzaei
۵
۱۴۰۱/۰۷/۲۱
بسیار شنیدنی و تامل برانگیز است، و متاسفانه امروز روزگار همزاد پنداری با شخصیت داستان کمی راحت تر شده، از کتابرا عزیز بابت ارائه رایگان این کتاب تشکر میکنم.
Zahra Azarpira
۵
۱۴۰۱/۰۵/۰۷
چه داستان دردناکی گاهی آدمها نه فقط توسط دیگران فراموش می‌شوند بلکه خودشان نیز خودشان را فراموش کرده و نمی‌دانند که هستند و از زندگی چه میخواهند
رضا یزدان پناه
۵
۱۴۰۱/۰۲/۰۱
کتاب مفیدى بود انسان تا هست باید زندگى کنه و از زندگیش لذت ببره بنظر من نویسنده میخواسته بگه که اگه زندگى نکنى از دسته رفته وخیلى زود دیر میشه
Belal Muhammadi
۴
۱۴۰۰/۱۱/۰۸
نمونەای ناب از سرگشتگی و بی هدفی را در اذهان متصور خواهد کرد، حسی کە همە ما کم و بیش در زندگی با آن روبرو خواهیم شد کە گاهی حتی حقیقت زندگیمان نیز میشود.!
mohaddeseh kamali
۳
۱۴۰۰/۰۹/۲۲
قلم جذابیت و کشش داره ولی حرفی ک پشتش هست‌ی جورایی تکراریه. انگار‌ی سطح افسردگی پشتشه بیشتر بجای تفکر عمیق روی مسائل انسانی. این حسی بود ک من گرفتم
<< 1 2 3 4 5 6 7 8 >>
👋 سوالی دارید؟